OBK logo Ogólnopolska Baza Kolejowa

Reda Pieleszewo

Ostatnia zmiana: 2015-07-07

Opis ogólny
Opis ogólny: Przystanek kolejowy Reda Pieleszewo. Kolej do Redy dotarła w 1870 roku, do dnia dzisiejszego na terenie współczesnego miasta zachowały się zabytki związane z tą inwestycją.Należy do nich budynek dróżniczy w Pieleszewie przy nieczynnym przejeździe kolejowym(ulica Torowa) z około 1870 roku. Dnia 1 stycznia 1967 roku wieś Pieleszewo przyłączono do Redy, która uzyskała prawa miejskie.Pod koniec 1949 roku zakończono budowę drugiego toru z Gdyni Chyloni do Redy, a w 1957 roku pociągnięto drugi tor wraz z trakcją elektryczną z Redy do Wejherowa.W styczniu 1957 roku zakończono pełną elektryfikację linii kolejowej Wejherowo – Gdynia.Na trasie zaczęły regularnie kursować pociągi elektryczne(późniejsza SKM - Szybka Kolej Miejska).Mieszkańcy Pieleszewa,w którym wciąż rosła liczba osadników, walczyli przez kilka lat o budowę przystanku kolejowego na terenie ich dzielnicy.W początkach lat sześćdziesiątych XX wieku powołano społeczny komitet. Postanowiono wykorzystać ziemię uzyskiwaną z wyrównywania gruntów pod rozbudowę zakładu betonów w Redzie. Ziemia posłużyłaby do budowy nasypów pod przystanek kolejowy. Społecznicy szukali poparcia w Komitecie Wojewódzkim,u posła Floriana Wichłacza, u władz osiedlowych i miejskich.W czynie społecznym wykonano większą część pracy, przygotowano teren, usypano nasypy pod budowę przystanku, ale przystanek nie powstał. Lokalne instytucje uznały, że roboty w czynie społecznym wykonano bez pozwolenia, bez uzgodnień z władzami powiatowymi, bez aprobaty ze strony kolei, przez kilka kolejnych lat nie podejmowano tematu budowy przystanku. W 1971 roku ponownie powołano komitet społeczny, na czele którego stanął Ryszard Szymelk (późniejszy radny MRN) oraz Roman Szulc.Tym razem dopełniono wszelkich formalności i nagłośniono całe przedsięwzięcie – w ,,Głosie Wybrzeża”(11-12.09.1971) J.Sarota pisał o ,,Bitwie pod Redą’’. W czerwcu 1972 roku oddano do użytku przystanek kolejowy Reda Pieleszewo, który do dziś służy okolicznym mieszkańcom. Przystanek użytkowany jest przez Szybką Kolej Miejską (SKM). Obiekt wymaga remontu i modernizacji, jest to typowy, wątpliwy estetycznie relikt epoki PRL-u. Warto jednak wspomnieć, że przystanek położony jest tuż przy granicy Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego, odnowiony, ozdobiony zabytkowym budynkiem dróżniczym mógłby znacznie korzystniej wpisać się w przestrzeń miasta Redy. Por. C.Obracht-Prondzyński, ,,Historia Redy po 1945 roku’’. W: ,, Historia Redy’’.Pod red. J.Tredera, Wejherowo 2006, s. 388-389. DANIEL NACZK. 16.05.2010. (info: Daniel Naczk, 16-05-2010)
Dane tabelaryczne
Województwo: pomorskie
dodatkowe tory: nie ma i nie było
budynki: nie ma i nie było
lokomotywownia: nie ma i nie było
zadaszenie peronów: mała wiata przystankowa
semafory: świetlne
przejście podziemne: nie ma i nie było
kasa: nie ma i nie było
przejście nadziemne: nie ma i nie było
wieża wodna: nie ma i nie było
perony: Perony: 2
Krawędzie peronowe: 2
kody: HAFAS:5103075
IBNR:5520
Obraz
Linie przechodzące przez stację
[Pokaż/ukryj poza zasięgiem]
  38,204 Gdańsk Główny – Stargard (202)  
Stan linii « Pokaż/ukryj
Stacje w pobliżu
Reda (pomorskie) 4,00 km
Wejherowo Śmiechowo (pomorskie) 4,87 km
Reda Rekowo (pomorskie) 5,94 km
Wejherowo-Nanice (pomorskie) 7,82 km
Rumia (pomorskie) 8,40 km
Wejherowo (pomorskie) 9,90 km

Jeżeli masz jakieś materiały, które powinny Twoim zdaniem znaleźć się na tej stronie - wyślij je do nas.
Uzupełnij dane  | Napisz email do redakcji |

Komentarze:

[Dodaj nowy komentarz]

Bardzo prosimy o zamieszczanie komentarzy merytorycznych i napisanych w sposób kulturalny. Dzięki temu czytanie ich będzie dla wszystkich przyjemniejsze. Redakcja zastrzega sobie prawo odrzucania, usuwania, bądź niezmieniającą merytorycznego przekazu ingerencję w treść komentarzy (moderację) bez podania przyczyny.

Stacja kolejowa Reda Pieleszewo

Do zapisu

Wyobraź sobie, że chcesz dowiedzieć się czegoś o linii kolejowej. Na przykład kiedy powstała, jaki miała prześwit, co i z jaką prędkością nią jeździło. Jakie są na niej obiekty inżynierskie, a jakie były. Jakie stacje, przystanki bocznice… No po prostu wszystko.
Myślisz sobie – niewykonalne. Takich danych nie ma, albo są nie do wygrzebania z archiwum. Też tak myślałem, aż wpadł mi w ręce opracowany przez niezastąpionego szperacza w archiwach Jarosława Szczuryka Vel Szczerbę "Historyczny opis linii Łuków – Lublin". Pozycja jest może niegruba (raptem 76 stron), ale niezwykle skondensowana. Nie ma tam opisów przyrody, wycinków z gazet, czy wspomnień. Tylko tabele z danymi, mapy i to wszystko przeplecione archiwalnymi zdjęciami.

Jeśli interesuje cię historia tej linii i chciałbyś się czegoś nowego dowiedzieć, to nie szukaj dalej. Lepszego źródła nie ma. Aby wejść w posiadane tego opracowania skontaktuj się z autorem: Napisz e-mail

Trwa zapis, proszę czekać...